Coming Soon

ကဲ.. ရင္ခုန္ရတာမွ ၾကိဳက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ကိုကိုမမ ေမာင္ေလးညီမေလး ဦးဦးေဒၚေဒၚ ဘဘအန္တီ အန္ကယ္ၾကီးေဒၚ ဖိုးဖိုးဖြားဖြား( အမ္မေလး..ေမာပါ့ေတာ္) တို႔အတြက္ ထိုင္းသရဲကားအသစ္စက္စက္ေလး Coming Soon ကို ဒီမွာ ၾကည့္ႏိုင္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါတယ္ရွင္။

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္း။ ။ This movie will scare you from the second you step inside the movie theatre..

It will get you wondering if Something or Someone might be waiting for you to let your guard down. The horror movie that you just saw is about to happen to you in real life! Coming Soon....

ကဲ ေစာင္ကိုေခါင္းျမီးျခံဳ ေနကာမ်က္မွန္တပ္ စပီကာကို mute လုပ္ျပီး ဇိမ္ရွိစြာ အိမ္မွာ ၾကည့္ၾကပါစို႔။ ။ :P

ခက္ပါေပ့ အေမာင္လိပ္ေပါက္စ

ကြ်န္မငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးပါ။ ဟုိတစ္ေန႔က ျမန္မာကားတစ္ကားထဲမွာ ေတြ႔မွ ျပန္သတိရတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ blog ေပၚတင္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာတာနဲ႔ ေရးျဖစ္တာ။
ကဲ ကေလးတို႔ ပံုျပင္နားေထာင္ၾကမယ္မလား။ :D
ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီလိုေပါ့။
ဟိုးးးးးးးးေရွးေရွးတုန္းက လိပ္မိသားစုတစ္စု ရွိသတဲ့။ တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူတို႔က ေပ်ာ္ပြဲစားမထြက္ရတာ ၾကာျပီမို႔ ထြက္ၾကရေအာင္ဆိုျပီး တိုင္ပင္ၾကသတဲ့။ အဲ့လိုနဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲစားအတြက္ လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းစာရင္းေတြခ်ေရး စုေဆာင္းျပင္ဆင္ၾကတယ္ေပါ့ကြယ္။ အဲ့လိုနဲ႔ ျပင္ဆင္လိုက္တာ ၇ႏွစ္ေတာင္ ၾကာသြားသတဲ့။ နင့္ဟာၾကီးကလဲ လြန္ပါတယ္ေအလို႔ေတာ့ မထင္နဲ႔ေလ။ လိပ္မိသားစုပါဆိုမွ ေႏွးတံု႔ေႏွးတံု႔နဲ႔ေပါ့။ ဒါနဲ႔ ၇ႏွစ္ၾကာျပီးေတာ့ အိမ္ကလိုတဲ့ ပစၥည္းေတြယူျပီး ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လို႔ အဆင္ေျပမဲ့ေနရာကို လိုက္ရွာလိုက္တာ ေနာက္ထပ္ ၆လ ထပ္ၾကာသြားပါသတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ ေနရာေကာင္းေကာင္းရွာေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္ပြဲစားစဖို႔အတြက္ ေနရာခင္းက်င္းျပင္ဆင္တာ ေနာက္ထပ္ ၂ႏွစ္ ၾကာျပန္ေရာ။ ကဲ ၂ႏွစ္လဲ ၾကာျပီးေရာ အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ျပီ။ အဲ့အခ်ိန္က်မွ လိပ္ေမေမၾကီးက အထိတ္တလန္႔ထေအာ္ေရာ။ ဟာ.. ဆား အခ်ိဳမွဳန္႔ နဲ႔ ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ ထည့္တဲ့ဘူး အိမ္မွာက်န္ခဲ့သတဲ့။ အဲ့ဒါေတြ မပါဘဲနဲ႔ ခ်က္တဲ့ဟင္းေတြက ဘယ္လိုမွ စားေကာင္းမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ တစ္ေကာင္ေကာင္ကို ျပန္သြားယူခိုင္းသတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူမွ ဒီခရီးေ၀းကို ျပန္မသြားခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ အဲ့ဒီတာ၀န္ကို တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္လႊဲခ်ေနေရာ။ ေနာက္ဆံုးမေတာ့ လိပ္သားအငယ္ဆံုးေလးကို မင္းက လူေကာင္ေသးေတာ့ သြားတာလာတာျမန္တယ္.. မင္းပဲသြားျပန္ယူေခ် ဆိုျပီး ခိုင္းၾကတယ္။ လိပ္သားငယ္ေလးလဲ မသြားခ်င္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးက သူ႔ကို အတင္းသြားခိုင္းေတာ့ မတတ္သာတဲ့ အဆံုး သေဘာတူလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကတိတစ္ခုေတာင္းတယ္။ ဘာကတိလဲဆိုေတာ့ သူမျပန္လာမွီအထိ အစားအေသာက္ေတြကို မစားပဲ ေစာင့္ရမယ္... သူျပန္လာမွ စ စားရမယ္ဆိုတဲ့ ကတိ။ အားလံုးလည္း ေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႔ ကတိေပးလိုက္တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ လိပ္သားေလးထြက္သြားတာ ၂ႏွစ္ေက်ာ္ ၃ႏွစ္ၾကာတဲ့ အထိ ျပန္မလာေသးဘူး။ လိပ္မိသားစုလည္း ဗိုက္ေတြ တဂီြဂီြနဲ႔ ေစာင့္ေနတာေပါ့။ ေနာက္ဆံုး ၄ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔မွာ လိပ္မိသားစု၀င္ထဲက တစ္ေကာင္က ဗိုက္ဆာတဲ့ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့တာနဲ႔ အသားညွပ္ ေပါင္မုန္႔ကို လွမ္းဆြဲလိုက္တယ္။ အဲ့အခ်ိန္မွာ လိပ္သားေလးက သစ္ပင္ေနာက္ကေန ရုတ္တရက္ထြက္လာတယ္။ "ဟင့္ဟင့္...အေဖတို႔ မေကာင္းဘူး။ ေတြ႔လား..သားေျပာသားပဲ။ သားကို ေစာင့္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔။ ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ။ ဆားဗူးလဲ သြားျပန္မယူေတာ့ဘူး။" တဲ့။ ေသေရာ... ဒင္းေလးက သူ႔ကို မေစာင့္မွာစိုးရိမ္ျပီး ၄ႏွစ္လံုးလံုး သစ္ပင္ေနာက္က ေခ်ာင္းေနတာကိုး။ ဆားဗူးကေတာ့ ဘယ္ဆီေနမွန္းမသိ။ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီမွာပဲ ဆံုးသြားတယ္။

ဒီပံုျပင္ေလးမွာ ေပးခ်င္တဲ့ အသိတစ္ခု ရွိတယ္။ အဲ့ဒါဘာလဲဆိုေတာ့
"လူတစ္ခ်ိဳ ႔က တျခားလူကို ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ လုပ္ေပးဖို႔ ေစာင့္ဆိုင္းေနရင္းနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတြကို ျဖဳန္းပစ္တတ္ၾကတယ္။ သူမ်ားေတြ ဘာလုပ္လဲဆိုတာ အေလးထားစဥ္းစားရင္းနဲ႔ပဲ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ၾကဘူး"တဲ့။

ဤတြင္ ျပီးေလသတည္း။

တစ္ခါတုန္းက

လြန္ခဲတဲ့ ၁ႏွစ္ခြဲေလာက္တုန္းက ကြ်န္မ part-time အလုပ္တစ္ခု ၀င္လုပ္ျဖစ္တယ္။ကုန္တိုက္တစ္ခုရဲ့ cashier ေပါ့။အရင္တုန္းကလည္း အဲ့ဒီကုန္တိုက္မွာ လုပ္ဖူးပါတယ္။ အဲ့တုန္းက ေယာက်ာ္းေလးအ၀တ္အထည္ေရာင္းတဲ့ departmentမွာ။ အခုတစ္ေခါက္က်ေတာ့ Food departmentမွာ။ ေခ်ာကလက္ေတြ တျခားသေရစာေတြေရာင္းတယ္။ အဲ့ဒီဌာနကို ေရာက္သြားတာ ကြ်န္မကံဆိုးတာပါပဲ။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက အကုန္အသက္ ၅၀ေက်ာ္ အဖြားၾကီးေတြ။ အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ကြ်န္မကို သူတို႔က မသိတာ မတတ္တာေတြ သင္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ လုပ္တာ နည္းနည္းမွားတာနဲ႔ ေအာ္ခံထိဖို႔သာ ျပင္ထားေပေတာ့။ စိတ္သိပ္မရွည္ၾကဘူး။ျပီးရင္ မဲ့ရြဲ႔ျပီး အခ်င္းခ်င္း အတင္းတုပ္ပါေသးတယ္။ ကြ်န္မနားမလည္တဲ့ တရုတ္စကားနဲ႔တုပ္ၾကတာပါ။ ကြ်န္မက တရုတ္(စာစကား)ဆိုရင္ အနည္းအက်ဥ္းနားလည္ေပမဲ့ ဖုက်န္႔စကား(အိမ္သံုးစကား)ဆို သိပ္နားမလည္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျမန္တ်န္႔ ျမန္တ်န္႔နဲ႔ ကြ်န္မကို လွည့္လွည့္ၾကည့္ျပီး ေျပာေနေတာ့ အတင္းတုပ္မွန္းေတာ့ သိတာေပ့ါ။ ပထမေန႔ဆိုေတာ့ နည္းနည္းအဆူအေဟာက္ခံျပီး ျပီးသြားတယ္။ ဘာမွ တာ၀န္ၾကီးၾကီးမားမား မလုပ္ရဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ ဒုတိယေန႔ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔အရြယ္ မေလးတရုတ္ cashier တစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္။ သူက Full-timeလုပ္တာတဲ့။ ပထမေန႔က သူ႔အားလပ္ရက္မို႔လို႔ ကြ်န္မ မေတြ႔တာ။ သူကေတာ့ အဖြားၾကီးေတြအထာသိတယ္ထင္တယ္။ အိုေကမွာစိုေျပလို႔။ သေဘာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ကြ်န္မ counter မွာ queue သိပ္ရွည္ေနျပီဆိုလွ်င္ supervisor က လာလာေအာ္တတ္ပါတယ္။ ကြ်န္မက လုပ္တာေႏွးေတာ့ ပိုဆိုးပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း queue ရွည္ရင္ အဲ့မေလးတရုတ္က လာကူပါတယ္။ သူက လုပ္တာျမန္ေတာ့ ခဏေလးနဲ႔ queueက ျပီးသြားေရာ။ အဲ့ေတာ့ ေနာက္ပိုင္း သိပ္အဆူအေငါက္ မခံရေတာ့ဘူး။ ကဲ အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ အဲ့တစ္ေယာက္က ခင္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ကူညီတတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆိုပါေတာ့။
ဒီလိုနဲ႔ ကြ်န္မေနာက္ဆံုးအလုပ္လုပ္တဲ့ေန႔ ေရာက္လာတယ္။ အဲ့ဒီေန႔က ကြ်န္မက afternoon shift။ ထိုတစ္ေယာက္က morning shift။ ေကာင္တာက တူတူပဲ။ ကြ်န္မအဲ့ဒီေန႔က ဘတ္စ္လြတ္သြားလို႔ အလုပ္ကို ၁၀မိနစ္ေနာက္က်တယ္။ ၁:၁၀ မွ ေရာက္တယ္။ အန္တီ စူပါဗိုက္ဆာၾကီးရဲ့ သံစံုတီး၀ိုင္းလည္း နားေထာင္လိုက္ရတာေပါ့။ :D ကြ်န္မေရာက္ေတာ့ သူနဲ႔ duty ခ်ိန္းတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲ့ေန႔က သူအေရးၾကီးကိစၥရွိလို႔ဆိုျပီး ေစာေစာျပန္သြားတယ္။
ည၇နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ အသက္၅၀ေက်ာ္အရြယ္ သားသားနားနား၀တ္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ကြ်န္မေကာင္တာကို ေရာက္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ မနက္တုန္းက ဒီေကာင္တာထိုင္တဲ့ တစ္ေယာက္ဘယ္မွာလဲဆိုျပီး ရွဳးရွဴးရွဲရွဲေမးတယ္။ ကြ်န္မလည္း ျပန္သြားျပီလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲ့မွာ အဲ့လူၾကီးက ေဒါသေတြထြက္ျပီး "Call yr manager and supervisor" တဲ့။ ကြ်န္မလည္း ဘာမ်ားကူညီေပးရမလဲဆိုျပီး လွ်ာရွည္ျပီးေမးလိုက္တယ္။ သူက မန္ေနဂ်ာနဲ႔စူပါဗိုက္ဆာကိုသာ ေခၚေပးပါတဲ့။ သူက ေအာ္ဟစ္ျပီး ေျပာေနေတာ့ ေစ်း၀ယ္သူေတြေကာ ေဘးနားဆိုင္က လူေတြေကာ ၀ိုင္းၾကည့္ေနေတာ့ ကြ်န္မလည္း နည္းနည္းေတာင္ ထူပူသြားေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ မန္ေနဂ်ာကို ေခၚေပးလိုက္တယ္။ အဲ့က်မွ ျပႆနာကို သိရတယ္။ သူ credit card က်န္ခဲ့တာကို ဟိုမေလးတရုတ္က တိတ္တိတ္ေလး ယူထားလို႔တဲ့။ ဒါတင္မကေသးဘူး အဲ့ဒီ card နဲ႔ ေငြ ၃၀၀၀ေက်ာ္ သံုးလိုက္လို႔ ဘဏ္က daily limit ေက်ာ္သြားလို႔ ဖုန္းဆက္မွ ကတ္ေပ်ာက္မွန္း သိတာတဲ့။ ေကာင္းေရာ။ ကြ်န္မတို႔ ဌာနက လူေတြအားလံုးအံအားသင့္ကုန္တယ္။ ဒီေလာက္ ေဖာေရြျပီး လူတိုင္းကို ကူညီတတ္တဲ့လူက ဒီလိုလုပ္ပါ့မလားေပါ့။ ေနာက္ပိုဆိုးတာက အဲ့customerက ထိုင္းသံရုံးက ရာထူးခပ္ၾကီးၾကီးထဲကတဲ့။ သူက ရဲကို ခ်က္ခ်င္းဖံုးဆက္ျပီးတိုင္တယ္။ ရဲေတြက ညတြင္းခ်င္းပဲ ဟိုတစ္ေယာက္အိမ္ကို သြားၾကတယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ မေတြ႔ခဲ့ဘူး ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီ ျပႆနာျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က ေန႔လည္ ၁:၀၄ မွာ ျဖစ္တာ။ ကြ်န္မ ၁၀မိနစ္အလုပ္ေနာက္က်တာပဲ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမယ္။ မေတာ္ အမွဳတြဲထဲ ပါေနမွျဖင့္ ဘာေတြတုန္းတစ္ေယာက္ ဒန္တန္တန္ျဖစ္သြားမွာ။ အဲ့ေန႔က ကြ်န္မရဲ့ ေနာက္ဆံုးအလုပ္လုပ္တဲ့ေန႔။ ေက်ာင္းျပန္မဖြင့္မွီတစ္ရက္ ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ဇာတ္လမ္းေတြေတာ့ ကြ်န္မ မသိေတာ့။ သူတကယ္ပဲ အဲ့ဒီ credit card ကိုယူခဲ့သလား။ ရဲေတြပဲ ဖမ္းမိသြားသလား။
ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မစိတ္မေကာင္းပါ။ ကြ်န္မကို သူေျပာဖူးပါသည္။ Secondary School ျပီးေတာ့ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးေၾကာင့္ သူ ပိုလီေတြ ဘာေတြ ဆက္မတတ္ျဖစ္ပဲ အလုပ္ထြက္လုပ္ရတဲ့အေၾကာင္း။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေက်ာင္းဆက္တက္ခ်င္ေသးသည့္အေၾကာင္း။ သို႔ေသာ္ အခုလို ျပႆနာသူ႔မွာျဖစ္သြားသည့္အတြက္ သူ႔ေနာက္လာမဲ့ေန႔ရက္ေတြနဲ႔ သူ႔မိသားစုေရွ႔ေရး ရင္ေလးစရာေကာင္းသည္ကား အမွန္ပင္။

လတ္တေလာ ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ရုပ္ရွင္မ်ား

ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ ရုပ္ရွင္ကားမ်ား

The Curious Case of Benjamin Button
တကယ့္ကို ၾကည့္သင့္တဲ့ ကားေလးပါ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့ ၾကည့္ျပီးၾကျပီလို႔ထင္ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ပိုစတာမွာ ေရးထားတဲ့အတိုင္း "I was born under unusual circumstances" ဆိုတာေလးကို ဖတ္မိတာနဲ႔ ဘယ္လိုဇာတ္လမ္းမ်ိဴးလဲဆိုတာ ရိပ္မိၾကမွာပါ။ လူသာမန္ေတြလို အသက္ငယ္ရာကမၾကီးပဲ အသက္ႀကီးရာကငယ္သြားရတဲ့ သူ႔ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းပံု၊ သူနဲ႔သူ႔ခ်စ္သူတို႔ရဲ့ ေလးစားေလာက္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြက တကယ္ကို စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ Benjamin (Brad Pitt)ျပန္ငယ္သြားျပီး သူ႔သမီးနဲ႔ ရြယ္တူနီးနီးျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္ သူ႔မိန္းမနဲ႔ သမီးကို ျပန္လာၾကည့္တဲ့ အခန္း၊ ဒီထက္ပိုငယ္သြားျပီး ၆ႏွစ္၇ႏွစ္အရြယ္မွာ သူ႔မိန္းမက သူ႔ကိုသားတစ္ေယာက္လို ပံုေျပာျပျပီးေခ်ာ့သိပ္တဲ့အခန္း၊ ေနာက္ဆံုး သူ႔မိန္းမက အသက္၆၀ေက်ာ္အဖြားၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ သူက ၁ႏွစ္သားေလာက္ ျဖစ္ျပီး သူ႔မိန္းမေပါင္ေပၚမွာ အိပ္ေနတဲ့ အခန္းေတြဆို ကြ်န္မမ်က္ရည္ေတာင္ ၀ဲပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းေကာင္းေကာင္းနဲ႔ၾကည့္ျပီးရင္ ရင္ထဲတစ္ခုခုက်န္ခဲ့မွ ၾကိဳက္တယ္ဆိုတဲ့ ကိုကို၊မမ၊ေဒၚေဒၚ၊ဦးေလးတို႔ လက္မလႊတ္သင့္ပါဘူး။ ဒီရုပ္ရွင္က မိတ္ကပ္အေကာင္းဆံုးဆုကို ရခဲ့တယ္လို႔လဲ ဆိုပါတယ္။ Slumdog Millionaire ေလာက္ မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာၾကေပမဲ့ ဟိုကားကို ကြ်န္မ မၾကည့္ရေသးတဲ့ အတြက္ ဒီကားက အေတာ္ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာပါရေစ။

Boys Before Flowers
ဒါကေတာ့ လူငယ္ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ရုိမန္တစ္ျဖစ္တာေလးကို ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္ဆိုတဲ့သူေတြ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ပါလို႔ ညႊန္းပါရေစ။ ဒီကားက မူရင္း Hana yori Dango ဂ်ပန္ကားကို ကိုရီးယားversion နဲ႔ ျပန္ရုိက္ထားတာပါ။ ဒီကား မတိုင္မီက Meteor Garden ဆိုျပီး ထိုင္၀မ္ Version နဲ႔ ရုိက္ထားတာလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကည့္ဖူးျပီးျဖစ္မွာပါ။ က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာတဲ့ သူေဌးသားေလးနဲ႔ သာမန္Dry Cleaning ဆိုင္ေလးဖြင့္ထားတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ ထိုင္၀မ္Version ၾကည့္ျပီးသားဆိုေတာ့ ဇာတ္လမ္းကို ၾကိဳသိေပမဲ့လည္း ၾကည့္လို႔ေကာင္းဆဲပါ။ အေတာ္ကို စြဲတဲ့ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ပါတယ္။

ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ရုပ္ရွင္ကားမ်ား

My Bloody Valentine
မဂၢဇင္းထဲမွာ ေၾကာ္ျငာေတြ႔ထဲက အေတာ္ၾကည့္ခ်င္တာပါ။လူသတ္ကားတဲ့။ သို႔ေသာ္ျငား ရုပ္ရွင္ရုံေရာက္ေတာ့ အဲ့ကားၾကည့္မလားလို႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ဆြယ္ေတာ့ သူတို႔က သတိၱေကာင္းၾကပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ျပီးရင္ မိုးေမွာင္ျပီ။ အိမ္ျပန္ရင္ ေၾကာက္စရာၾကီးတဲ့။ တျခားကားၾကည့္ပါတဲ့။ ေအာ္..အေဖာ္နဲ႔ျပန္တဲ့ သူတို႔က ဒီလိုေျပာမွေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ သင္းခ်ိဳင္းနားက ျပန္ရတဲ့ ကြ်န္မ ေျပာစရာစကားမထြက္လာေတာ့ ။ :D အဲ့ေတာ့ ပိုစတာကို ငမ္းျပီးပဲ တျခားကားၾကည့္ ျပန္လာခဲ့ရသည္။ ေနာက္ ရုပ္ရွင္ download ျပီးတဲ့လူေတြဆီကပဲ ေတာင္းၾကည့္ရေတာ့မဲ့ဘ၀။


Coming soon(Thai Horror)
ပိုစတာ ၾကည့္တာနဲ႔ အသည္းခ်မ္းစရာၾကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ သရဲကားၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မအၾကိဳက္ပါပဲ။ ဒါရုိက္တာကလည္း နာမည္ၾကီး ထိုင္းသရဲကား(Shutter, Alone,4bia)ေတြကို ရုိက္တဲ့ ဒါရုိက္တာဆိုေတာ့ ေကာင္းမွာအမွန္ပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးၾကပါတယ္။ နင္ မိန္းကေလးတန္မဲ့ သရဲကားေတြ လူသတ္ကားေတြ အဲ့ေလာက္ၾကည့္ခ်င္ရလားတဲ့။ မေၾကာက္ဘူးလားတဲ့။ အမွန္ေျပာရရင္ေတာ့ ေၾကာက္ပါတယ္.. :D သရဲဆိုလည္း အင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၾကည့္လည္းၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ ရုပ္ရွင္ရုံေရာက္ရင္ သရဲေပၚလာျပီဆို မ်က္လံုးမိွတ္ျပီး သရဲကားၾကည့္ပါတယ္။ အိမ္မွာ တစ္ေယာက္ထဲၾကည့္ရင္ေတာ့ speakerကို mute လုပ္ျပီးၾကည့္ပါတယ္။ အဲ့လို သတိၱရွိတဲ့ သတိၲခဲပါ။ :P ဒီ coming soon ဆိုတဲ့ ကားကိုလည္း အေဖာ္ေကာင္းလွ်င္ သြားၾကည့္ျဖစ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ႏို႔မို႔ရင္ေတာ့ online ေပၚေရာက္မွပဲ အသံပိတ္ၾကည့္ရေတာ့မွာေပါ့ကြယ္။

လူကဲခတ္နည္း :)

ငယ္ငယ္တုန္းက လူၾကီးေတြေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္။ ေျခညိွဳးက ေျခမထက္ရွည္ရင္ မိန္းကေလးဆိုရင္ ေယာက်္ားကို ႏိုင္တယ္တဲ့။ ေယာက်္ားေလးဆိုရင္ မိန္းမကို ေၾကာက္ရမယ္တဲ့။ ျပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္.. လက္ေခ်ာင္းသြယ္ရင္ အႏုပညာအလုပ္ လုပ္ရတတ္တယ္တဲ့။ လက္ညိွဳးကို ေသခ်ာေထာင္ၾကည့္လို႔ ေကာ့ေနမယ္ဆိုရင္ သူတပါးကို ၾသဇာေညာင္းတယ္တဲ့။ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ လင္၆ေယာက္တဲ့.. ဆံပင္ေကာက္တဲ့ လူေတြဆို ေယာက်္ားမ်ားတယ္တဲ့။ ဟီး..ေနာက္တာေနာ္။အဲ့ဒါမပါဘူး။ ကဲ အတည္ဆက္ေရးမယ္။ :D ေနာက္တစ္ခုက လက္၅ေခ်ာင္းစိၾကည့္လို႔ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ ၾကားထဲမွာ ဟေနမယ္ဆိုရင္ ေငြအသံုးအျဖံဳးၾကီးတယ္တဲ့။ ကြ်န္မၾကားဖူးတာေလးေတြပါ။ မွန္မမွန္ေတာ့ မသိဘူး။ :D

လူၾကီးေတြ ေျပာတဲ့စကားအရဆိုရင္ အဲ့လို ေျခလက္အဂၤါ နဲ႔ ရုပ္ဆင္းအဂၤါကို ၾကည့္ျပီးအကဲခတ္ရင္ လံုး၀မွန္ကန္တယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ေပမဲ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ မွန္တတ္တယ္ဆိုပဲ။ ကြ်န္မကေတာ့ ယံုတယ္လည္းမဟုတ္ မယံုဘူးလည္းမဟုတ္။ ကိုယ့္ကို ေကာင္းတာေျပာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ယံုလိုက္တယ္။ မေကာင္းတာဆိုရင္ေတာ့ နင့္ဟာၾကီးက မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဟာ ဘာညာဆိုျပီး ျငင္းလႊတ္ပစ္တာ။ ဟဲဟဲ။

ဟိုေန႔က မင္းလူရဲ့ အခ်စ္သည္ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစသတည္း ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးမွာ အဲ့အေၾကာင္းနည္းနည္းဖတ္လိုက္ရတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ျပီး မွန္မမွန္ စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကေပါ့ကြယ္။

လက္အေနအထား
လက္မတုိလြန္းလွ်င္ ရက္စက္တတ္သည္။
လက္ေခ်ာင္းရွည္လ်ားလြန္းရင္ စိတ္ကူးယဥ္တတ္သည္။
လက္ညိွဳးက လက္သူၾကြယ္ထက္ ရွည္လွ်င္ သူတစ္ပါးအေပၚ ၾသဇာေညာင္းသည္။
လက္သူူၾကြယ္က လက္ညိွဳးထက္ ရွည္လွ်င္ စိတ္ထားႏူးညံ့ျပီး အႏုပညာကို ျမတ္ႏိုးေသာစိတ္ရွိတတ္သည္။
လက္သည္းမ်ား၏ အလ်ား(လက္သည္းညွပ္ထားျပီးေသာ အခ်ိန္) တိုလြန္းလွ်င္ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တတ္သည္။ ရွည္လွ်င္ အမ်ားအက်ဴိးကို ၾကည့္တတ္သည္။

ေျခေထာက္အေနအထား
ဖေနာင့္တိုရင္ သူယုတ္မာလကၡဏာတြင္ ပါ၀င္၏တဲ့...အေနာ္ ေျပာတာဟုတ္ဘူးေနာ္။ စာအုပ္ထဲမွာပါတာ ေျပာတာ။
ဖေနာင့္ခြ်န္လွ်င္ ျမင့္ျမတ္သည္။ (အင္း...ဖေနာင့္တုံးေနရင္ ခြ်န္ေအာင္ ေသြးရမဲ့ ပံုပဲ)
ေျခမႏွင့္ ကပ္ရက္ရွိေသာ ေျခေခ်ာင္းသည္ ေျခမထက္ရွည္လွ်င္ သူတစ္ပါးအေပၚ အႏုိင္ရလိုေသာစိတ္ရွိသည္။
ထိုေျခေခ်ာင္းသည္ အလြန္အမင္းရွည္ျပီး ေျခမကတိုေနလွ်င္(ေျခေထာက္ ျမွားဦးပံု) တစ္ဖက္သတ္ အႏိုင္ထက္စီးနင္း လုပ္လိုေသာ စိတ္ရွိသည္။
ေျခမက တအားရွည္ျပီး ေျခညိွဳးက တုိလြန္းရင္ေတာ့ ႏုံအျပီး စဥ္းစားဥာဏ္နည္းသတဲ့။
ေျခမနဲ႔ ေျခညိွဳး အလ်ားတူညီျပီး က်န္တဲ့ ေျခေခ်ာင္းေတြက အလို္က္သင့္ အဆင္တေျပျဖစ္ေနလွ်င္ မွ်တတဲ့ စိတ္ထားရွိတယ္တဲ့။

မ်က္ႏွာ
မ်က္ႏွာရွည္လွ်င္ စိတ္ထားအေျပာင္းအလြဲ ရွိတတ္ျပီး မ်က္ႏွာ၀ိုင္းလွ်င္ စိတ္ထားတသမတ္တည္း ထားတတ္သည္။ ႏွဳတ္ခမ္းပါးလွ်င္ ျပတ္သားေသာစိတ္ရွိျပီး ႏွဳတ္ခမ္းထူလွ်င္ အေကာင္းႏွင့္အဆိုး တစ္ဖက္သို႔ လြန္ကဲမွဳမရွိဘဲ ဒြန္တြဲေနတတ္သည္။ ႏွဳတ္ခမ္းျပည့္တင္းလွ်င္ သစၥာရွိျခင္းသေဘာကို ေဆာင္သည္။

မ်က္လံုး
မ်က္လံုးတစ္လံုးႏွင့္ တစ္လံုးကြာေ၀းလြန္းလွ်င္ စိတ္ထားမမွန္ကန္။
မ်က္လံုးအေရာင္မိွန္လြန္းလွ်င္ စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္မွဳမရွိ။
အေရာင္လက္လြန္းျပီး မ်က္စိ ကစားလြန္းလွ်င္ စိတ္တည္ျငိမ္မွဳမရွိ။အေျပာင္းအလဲမ်ားတတ္သည္။
မ်က္စိေမွးျပီးတစ္စံုတစ္ရာကို စူးစိုက္ၾကည့္တတ္လွ်င္ ဆင္ၾကံၾကံတတ္သည္။
မ်က္လံုးျပဴးျပီးနီရဲေနလွ်င္ ေဒါသၾကီးတတ္သည္။
မ်က္လံုးၾကည္လင္ျပီး အရြယ္အစားမွန္ကန္လွ်င္ စိတ္ေကာင္းရွိတတ္သည္။

ကဲ..ဖတ္ဖူးမွတ္ဖူးသမွ်ေတာ့ ကုန္ျပီ။ ေနာက္ထပ္ ၾကားဖူးတာေတြ ရွိေသးတယ္ဆိုရင္ ကြန္မန္႔ခဲ့ေပါ့ေနာ္။

Blogger ZT said...

လက္မရဲ႕ ပထမအဆစ္က ပါးေနရင္ အလုပ္ကို လက္စမသတ္တတ္ဘူးတဲ့။ လက္မရဲ႕ အဆစ္က မာေနရင္ စိတ္မာတယ္။ ေပ်ာ့ရင္ေတာ့ စိတ္ေပ်ာ့တယ္တဲ့။ လက္မတိုတဲ့ သူေတြက စိတ္ကို မထိန္းႏိုင္ဘူး။ လက္မရွည္တဲ့ သူေတြက စိတ္ရွည္တယ္တဲ့။ လက္သူၾကြယ္က လက္ညိွဳးထက္ရွည္ရင္ ေလာင္းကစားသမားစိတ္ ရွိတယ္တဲ့။ လက္သန္းက လက္သူၾကြယ္ရဲ႕ ပထမအဆစ္ထက္ ပိုရွည္ေနမယ္ ဆိုရင္ အႏုပညာသမား ျဖစ္တတ္တယ္တဲ့။

ေျခညိွဳးကေျခမထက္ အလြန္အမင္း ပိုျပီး ရွည္ေနမယ္ဆိုရင္ ငယ္ငယ္ကတည္းက မိဘနဲ႕ ခြဲျပီး ေနရတတ္တယ္တဲ့။

ဒါမွတ္မိသမွ် အကုန္ပါပဲကြယ္။

ေၾကာင္တစ္ေကာင္ႏွင့္ KFC

ကြ်န္မ ေၾကာင္ေတြကို ခ်စ္ပါတယ္။ ကြ်န္မ ရန္ကုန္က အိမ္မွာဆို ေၾကာင္၃ေကာင္ေတာင္ရွိတယ္။ ေၾကာင္ေတြကို ေခြးထက္စာရင္ ပိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ထင္တာပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ မေန႔ကစျပီးေတာ့ ေၾကာင္ေတြကို ေတာ္ေတာ္အျမင္ကပ္သြားတယ္။ အေၾကာင္းရင္းကို ေျပာရမွာေတာ့ နည္းနည္းရွက္ဖို႔လည္း ေကာင္းတယ္။ ရယ္ဖို႔လည္းေကာင္းတယ္။

အျဖစ္ကေတာ့ ဒီလိုဗ်ိဳ႕။ မေန႔က ေက်ာင္းမွာ စာသြားလုပ္တယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းမွာ foodcourt ေတြ ဖြင့္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေန႔လည္စာ စားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ clementi သြားစားမယ္ေပါ့။ အဲ့တာကို စာတူတူလုပ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းက အျပင္မွာသြားစားရင္ အခ်ိန္ကုန္တယ္ စာလုပ္ခ်ိန္ေလ်ာ့သြားမယ္။ ေက်ာင္းမွာပဲ delivery မွာစားရေအာင္ဆိုတာနဲ႔ KFC မွာစားျဖစ္တယ္။ စာလုပ္တဲ့ ေနရာမွာ မုန္႔စားလို႔ မရေတာ့ တျခားေနရာမွာ စားဖို႔ေနရာရွာတယ္။ အစက cafe ေရွ႕က စားပြဲမွာသြားစားမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းက အဲ့မွာေနရွိန္တယ္ဆိုျပီး ရစ္ေနတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုး T12 ေအာက္က စားပြဲမွာ သြားစားျဖစ္တယ္။ အဲ့မွာ ျပႆနာစေတာ့တာပဲဂ်ိဳ႕။ အဲ့ေနရာမွာ ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ ေရာက္ေနတယ္။ အမဲေရာင္၊ အျမီးက လည္း တိုတိုေလး၊ ပံုစံကိုက အခ်ိဳးမေျပဘူး။ ဟိဟီ။ ကြ်န္မတို႔ အဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ ေၾကာင္က ၾကက္ေၾကာ္အနံ႔ရလို႔ ထင္တယ္။ ခ်က္ခ်င္း အနားကို ေရာက္လာတယ္။ စားပြဲေအာက္နားမွာ တေညာင္ေညာင္နဲ႔ အစာေမွ်ာ္ေနတာေပါ့။ ကြ်န္မတို႔လည္း သနားသြားတယ္။ အင္း ငါတို႔စားျပီးရင္ အရုိးေလးေတြ ေကြ်းလိုက္ရင္ ေကာင္းမလားေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ သဒါၶတယ္ေနာ္။ ဟီး။ ဒီလိုနဲ႔ ၾကက္သားဘူးကို ဖြင့္ျပီး ၀ါးတီးစဖြင့္တာေပါ့။ အဲ့မွာ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက တေညာင္ေညာင္နဲ႔ အဆက္မျပတ္ေအာ္ပါေလေရာ။ ေဘးက လူေတြေတာင္ လွမ္းၾကည့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူေအာ္တာ ပါးစပ္သြားပိတ္ထားလို႔မွ မရပဲ။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ့္ဟာကို ဆက္စားေနတာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ကိုေရႊေၾကာင္က ေအာ္ရုံအားမရလို႔ ထင္တယ္။ သူ႔လက္ေလးနဲ႔ ထိုင္ခံုကို ပုတ္ျပီး ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းဆီက အစာေတာင္းတယ္။ သူက ေမာင္းထုတ္တယ္။ ကိုေရႊေၾကာင္က ေပကပ္ကပ္နဲ႔။ ခံုေပၚအထိ တက္လာတယ္။ ဟိုတစ္ေယာက္က လက္နဲ႔ ပုတ္ခ်တယ္။ ခဏပဲ။ ျပီးရင္ ျပန္တက္လာတာပဲ။ ကြ်န္မက သူၾကက္ေၾကာ္ ႏွစ္တုံးနဲ႔ ေၾကာင္တစ္ေကာင္နဲ႔ ပတ္ခ်ာလံုးေနတာကို ၾကည္႔ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၾကည္႔ေနတာေပါ့။ ကြိ။ ေတာ္ေတာ္အားကိုးရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပဲေနာ္။ :P
မၾကာပါဘူး။ ကိုေရႊေၾကာင္က ကြ်န္မ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ စားေနတာကို ၾကည့္မရဘူး ထင္ပါ့။ စားပြဲေပၚ လႊားကနဲတက္ျပီး ကြ်န္မဖက္ ကူးလာတယ္။ ကြ်န္မလည္း ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ လန္႔သြားတယ္။ လန္႔သြားျပီးေတာ့ လက္ထဲက ဘာဂါကို တင္းတင္းဆုပ္ထားတယ္။ လုစားမွာေၾကာက္လို႔။ :D ျပီးေတာ့ ေျခာက္ျပီးေမာင္းထုတ္ၾကည့္တယ္။ မရဘူးဆရာ။ ထိုင္ခံုကို ေပေတျပီး ထိုင္ေနတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ကြ်န္မလည္း သူနဲ႔ နည္းနည္းေ၀းေ၀းသြားျပီး ဘာဂါကို ဆက္စားတယ္။ ကိုေရႊေၾကာင္က လိုက္လာတယ္ဆရာ။ ေညာင္ေညာင္နဲ႔ ေအာ္တာလည္း နားေတာင္ ညီးတယ္။ ေဘးနားမွာလည္း စာလုပ္ေနတဲ့ တျခားေက်ာင္းသားေတြက ၾကည့္ျပီးရယ္ေနၾကတယ္။ ကြ်န္မလည္း နည္းနည္းေတာင္ ရွက္လာတယ္။ ေနရာေျပာင္းဖို႔ၾကေတာ့လည္း ၂ေယာက္လံုးက လက္ေတြလည္း ေပေနတယ္။ စားေနရင္းတန္းလန္းဆိုေတာ့ ေျပာင္းဖို႔အဆင္မေျပဘူး။ ကိုေရႊေၾကာင္ရန္က လြတ္ဖို႔ ့ျမန္ျမန္စားမွပဲ ရမယ္။ ေၾကာင္က လည္း ကြ်န္မသြားေလရာ လိုက္ေနတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ကြ်န္မအျဖစ္ကို။ ဘာဂါလက္က်န္တစ္၀က္နဲ႔ ဟိုဘက္လမ္းေလွ်ာက္ ဒီဘက္လမ္းေလွ်ာက္ စားရတဲ့ ဘ၀။ ဟိုစားပြဲမွာ ျပန္ထိုင္စားလို႔က မျဖစ္ေတာ့။ ကိုေရႊေၾကာင္က တစ္ခ်က္ခ်က္ လွမ္းလွမ္းဟပ္ခ်င္ေသးတယ္။ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ၾကက္ေၾကာ္ႏွစ္တံုးကိုေတာ့ လံုး၀မေႏွာင့္ယွက္ေတာ့။ ဟိုကိုယ္ေတာ္က ဇိမ္နဲ႔ ၾကက္ေၾကာ္ အပီကိုက္ေနတာေပါ့။ ဟင့္။ အစားေႏွးတဲ့ ကြ်န္မ လံုး၀စိတ္မရွည္ေတာ့။ လက္ထဲမွာ က်န္တဲ့ ဘာဂါတစ္ပိုင္းကို ပါးစပ္ထဲ အတင္းထိုးထည့္။ ပက္စ္စီနဲ႔ ေမ်ာခ်။ နင္ေတာင္နင္တယ္။ ဘာဂါမရွိေတာ့ ေၾကာင္က အရုိးထည့္ထားတဲ့ ဘူးကို လိုက္ဆြဲေသးတယ္။ ဘယ္ကမာၻထဲက အစာျပတ္ေနလည္း မသိပါဘူးဗ်ာ။ စင္ကာပူမွာ ေၾကာင္လာျဖစ္ရတာ အေတာ္ကံဆိုးရွာတယ္။ ရန္ကုန္က ေၾကာင္ေတာင္ သူ႔ေလာက္ငတ္မွာဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အရုိးဘူးကို ျပန္ဆြဲလု၊ အမွဳိက္ပံုးထဲ ပစ္ထည့္ ကိုေရႊေၾကာင္ကို တာ့တာျပလို႔ အသာလစ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါစားရတဲ့ KFC ကေတာ့ စစ္ေျမျပင္မွာ စားရသလိုပါပဲ။ ေျပးရလႊားရနဲ႔ သည္းထိတ္ရင္ဖို စားလိုက္ရတယ္။ ေနာင္မ်ားမွာေတာ့ အစားအေသာက္စားမယ္ဆိုရင္ T12ေအာက္ကို ေယာင္လို႔ေတာင္ သြားျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ :D

ေတြးမိေတြးရာ

"လူတစ္ေယာက္က game တစ္ခုကို ကစားတဲ့ အခါ အဆင့္တစ္ဆင့္ေအာင္ျပီး ေနာက္တစ္ဆင့္တက္ရဖို႔ကိုပဲ အာရုံထားတယ္။
ေအာင္ျပီးတဲ့ အဆင့္ေတြကိုေတာ့ အပ်င္းေျပ ကစားရုံေလာက္ပဲ သေဘာထားေတာ့တယ္။ "
လူတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတဲ့စကားပါ။

ေလာကၾကီးက တကယ္အဲ့လိုပဲလား။ ရလိုက္တဲ့အရာေတြ ရျပီးသားအရာေတြက တန္ဖိုးေလ်ာ့သြားတတ္တယ္လား။ လူတိုင္းက အသစ္ျမင္ အေဟာင္းေမ့ ပဲလား။